discus

Doelen halen en doorzettingsvermogen; Een magisch duo

donderdag 5 september 2013

Leuk toch doelen stellen? Zolang je ze maakt is dit een redelijk theoretische exercitie. Maar dan? Hoe begin je om ze te realiseren? En ken je dat gevoel dat het je moeite kost door te gaan omdat doelen onhaalbaar lijken er vele tegenslagen onderweg zijn en het na het behalen van het doel er weer een nieuwe uitdaging wacht en dus nooit ophoudt?

mountainbiker

Afgelopen weken vertoefde ik met mijn gezin in de Oostenrijkse en Zwiterse Alpen. Ondanks dat mijn zoon in de Ardennen aardig overweg kon met de heuveltjes aldaar, was de eerste de beste berg in Oostenrijk direct een fiasco. De mountainbike werd tegen de grond gesmeten en hij legde demonstratief het bijltje er bij neer. Ondanks dat hij zich erg had verheugd op deze nieuwe uitdagingen, en hij enthousiast startte, strandde het initiatief dus al snel. Voor ons een teleurstelling, want juist door een goede voorbereiding dachten we dat hij dit wel aan zou kunnen. Een overschatting of lag het meer aan zijn gebrek aan vertrouwen in zichzelf en het leren kennen van zijn eigen doorzettingsvermogen?

Ach, ik zie het niet alleen bij hem, maar ook bij mezelf. Zo goed als mijn doorzettingsvermogen in het ene project is, zo snel wil ik opgeven bij iets anders. Waar ligt het toch aan? Is het doel niet concreet genoeg, is de uitdaging te groots en te ver weg? Zijn er teveel onverwachte verrassingen onderweg? Zijn de drijfveren om aan het doel te werken niet juist of duidelijk genoeg geweest? Zomaar een greep uit de vele factoren die het behalen van doelen beïnvloed. Ben Tiggelaar schreef er een zeer diepgaand boek over, DOEN, later in meer Jip en Janneke-taal vertaald in Dromen, Durven, Doen.

Waar zit doorzettingsvermogen je doelen in de weg?

Als ik weer even kijk naar mijn zoon, dan wist ik zeker dat hij het aan kon. Maar omdat bergen in de Alpen soms oneindig lijken, waardoor je af en toe moedeloos wordt als je de top nog niet bereikt hebt. Kortom, op voorhand, of door eerdere ervaring in vergelijkbare situaties, besluit je dat een doel niet te halen is. Het inzetten van je doorzettingsvermogen komt daarmee niet eens aan de orde. De faalkans lijkt groter dan de slagingskans.  

Als je toch hebt besloten een doel te gaan halen, ben je of aan het begin nog vol twijfels of het wel gaat lukken, of je blaakt van zelfvertrouwen dat het goed gaat komen. In het eerste scenario vraagt het enorm veel van je doorzettingsvermogen om niet bij de minste of geringste tegenslag af te haken in een ‘zie je wel’-modus terecht te komen. Vaak zie je dat als de eerste hobbels zijn genomen en er niet is afgehaakt, juist het doorzettingsvermogen nog toeneemt. In het tweede geval drijf je nog wel even op je zelfvertrouwen. Het risico is dat het gevoel van doorzetten en willen, minder wordt getriggerd. Een onverwachte tegenslag kan de kaarten dan ineens anders schudden.

Opvallend is, dat als er is gestart en de beginfase is overleefd of doorstaan, het proces, ongeacht het tegenslagen wel verloopt. Het doel komt immers steeds dichter bij en er wordt vooruitgang gezien. Toch is dat geen garantie op het halen van de doelen. Dit heeft vooral te maken met hoe lang de weg er naar toe gaat duren en hoe concreet het einddoel is. Ik merkte dat vooral met het mountainbiken. Bergen leken oneindig en na een half uur klimmer, was de top nog niet in zicht. Zeker omdat ik geen informatie had over hoeveel effort het me nog ging kosten, begon ik steeds vaker in mijn hoofd af te vragen of ik niet van mijn fiets af moest stappen om te rusten. Je ziet alleen nog maar wat er mogelijk voor je ligt en het wordt lastiger te relativeren welke stappen je al hebt bereikt. Het gekke was echter, als ik me daartoe had laten verleiden, bleek later, als ik toch weer was opgestapt (ik moest toch thuis komen) ik altijd vlak bij de top was. Net te vroeg opgegeven dus.

En dit zie ik vaak bij mijn klanten (en bij mezelf). Een aantal tegenslagen kan je hebben, maar als de onwetendheid te groot wordt over de hoeveelheid effort er nog in moet, hoe lang het proces nog gaat duren en hoeveel tegenslagen er nog te wachten staan, slaat de twijfel toe. Je gedachten gaan het winnen van je doorzettingsvermogen. Maar juist dan moet je jezelf niet teveel afvragen en gewoon het pad blijven volgen dat je gaat. Het einddoel en vooral het succes wat daar op je wacht moet je voor ogen houden.

Inzicht in waar je in het proces staat, geeft dus vaak houvast. Toen ik nogmaals dezelfde berg bedwong en op dezelfde punten verzuurde benen had, wist ik dat het niet ver meer was. Het gaf me de kracht om een tandje dieper te gaan omdat ik wist wat voor succes er lag te wachten. Ik leerde dat ik mezelf meer kon stretchen dan gedacht.

Er zijn natuurlijk gemakkelijker wegen naar Rome: niet zulke hoge doelen stellen of gewoon niet beginnen. Het kan, maar de vraag is wie je daarmee voor de gek houdt. Een praktischere manier is om doelen in substappen op te delen, waardoor je ten eerste meer succesmomenten hebt, maar ook overzicht over de effort die erin moet tot het einde.

Menig berg heb ik weten te bedwingen de afgelopen weken, nu weer op weg naar zakelijke uitdagingen. Er liggen er genoeg voor me. Sommige durfde ik lange tijd niet aan. Maar mijn mountainbike-ervaringen hebben me gesterkt in dat ik meer kan stretchen dan gedacht.

Hoe ga jij om met ogenschijnlijk onmogelijke doelen die je jezelf stelt? Hoe ga jij om met moeilijke momenten? Ik ben benieuwd en ik leer graag van je!

Vriendelijke groet

Mariken handtekening

Is dit artikel interessant voor anderen? Deel dan dit artikel met je collega’s en vrienden door het via de sociale mediaknoppen te delen.

Reageer en discussieer

Voor een betere beleving en volledige werking plaatst deze website cookies op uw computer. Meer weten? Bekijk onze cookiepolicy.