discus

Werkstress!! Maar daar heb jij natuurlijk geen last van! Toch?

woensdag 17 september 2014

Door Mariken van de Loo

Een van de grote taboes op het werk is werkstress. Tuurlijk zegt iedereen dat ze het druk hebben, want dat hoort erbij, dat is immers het standaard antwoord op de vraag: hoe gaat het er mee? Maar tussen lekker druk en te druk waardoor je werkstress ervaart, zit een groot verschil. Waardoor ontstaat werkstress en durf jij er open over te zijn naar je leidinggevende?

Werkstress_

Zeker in deze economische tijden, waar de tripple-dip zich al lijkt aan te dienen en de crisis nog even door suddert, moeten organisaties de broekriem nog langer of nog strakker aantrekken. Dat betekent dat er minder werk is, of hetzelfde werk met minder mensen moet worden gedaan. Onder de organisatieterm Efficiency en Lean worden processen geoptimaliseerd, maar daarmee wordt alle ademruimte voor medewerkers weggehaald. Het gevolg: medewerkers die op hun tenen moeten lopen.

Even een tandje bijzetten is voor menigeen echt niet erg. Maar als het effect van op de tenen lopen te lang blijft duren, kunnen er problemen ontstaan. Psychosociale arbeidsbelasting (PSA), waar werkstress onder valt, vormt een van de grootste arbeidsrisico’s in Nederland. Ondanks dat het een taboe is om over te praten, veroorzaakt het wel een derde van het ziekteverzuim (cijfers CBS). Denk hierbij aan overspannen, depressie en burn-out. Dit zijn geen griepjes meer die een paar dagen duren, maar werknemers kunnen er soms lange tijd door uit de running zijn als er niet tijdig wordt ingegrepen en bijgestuurd.

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) wil dit onderwerp uit de taboesfeer halen, door er vroegtijdig over te praten voor het te laat is. Middels een vier jaar durende campagne die onder duurzame inzetbaarheid valt, wil hij hier verandering in aanbrengen. Er is zelfs een facebookpagina bij: Check je werkstress

Waardoor ontstaat werkstress?

Werkstress onstaat echt niet alleen door te hard werken. Het is vaak een combinatie van verschillende factoren die daar bij komen:

  1. Het economisch zware weer waardoor het vaak minder gaat in organisaties, betekent dat ieder moment er een (nieuwe) ontslagronde kan worden aangekondigd. Geen enkele medewerker steekt spontaan zijn vinger op om te zeggen: doe mij maar. Dus de angst voor ontslag is al een extra factor.
  2. Ook de bijkomende spanning speelt een rol: wat als ik ontslagen wordt, kan ik dan mijn maandelijkse vaste kosten nog wel betalen, vind ik wel snel genoeg weer werk?
  3. Een andere factor is gebrek aan werkplezier. Menig werknemer die ik coach zegt het plezier in werk verloren te hebben. Eigenlijk willen ze wat ander werk, maar durven dat niet hardop te zeggen. Het kan door de werkgever als goede reden worden gezien om jou bij de volgende saneringsronde mee te nemen in de afvallers.
  4. Resultaatgericht werken is ook een stress verhogende factor. Ineens wordt werk omgezet in meetbare resultaten, waardoor werk tussen collega’s onderling vergeleken kan worden. Voorheen was het lastiger meetbaar en daarmee gaf het minder druk. Niet dat resultaatgericht werken niet goed zou zijn, ik vind dat het meer transparantie geeft en ook kan motiveren. Maar niet door iedereen wordt het als zodanig ervaren.
  5. Combinatie werk en privé: hoe combineer je werk met zorgtaken thuis. Het Nieuwe Werken heeft wel mogelijkheden geboden om hier flexibeler mee om te kunnen gaan, maar heeft daardoor de grenzen tussen werk en privé ook doen vervagen. 24-7 bereikbaarheid lijkt nu de norm.

Stress komt niet zomaar, maar bouwt zich vaak op. Het is een opeenstapeling van factoren. Ieder mens kan veel hebben, maar ergens komt er een druppel die de spreekwoordelijke emmer doet overlopen. Omdat het voelt dat je er niet over kunt spreken, probeer je problemen zelf op te lossen, maar meestal lukt dat niet (voldoende). Steeds vaker zie je speciale afdelingen binnen HR zich bezig houden met vitaliteit, gezondheid en veiligheid om deze problematiek beter in beeld te krijgen en constructieve oplossingen te bieden.

Een mooi recent voorbeeld van iemand die zwaar over zijn grenzen is gegaan, is uiteraard Marco van Basten. Doordat zijn lichaam signalen af gaf dat hij het rustiger aan moest doen, heeft hij dit bespreekbaar moeten maken met zijn werkgever. Het betekende voor hem niet direct stoppen met zijn werk, maar hij moet wel zijn werk ánders in richten, naar de mogelijkheden die heeft. Een mooi voorbeeld van bespreekbaar maken én zoeken naar een werkbare oplossing voor werknemer én werkgever.

Meer lezen over checklist voor herkennen van signalen van werkstress: www.duurzameinzetbaarheid.nl

 

Nu mijn vraag aan jou:

Hoe ga jij met werkstress om?

Met krachtige interventies help ik organisaties om te innoveren en zodoende mensen te laten groeien en hun toegevoegde waarde te verzilveren, waardoor ze duurzaam inzetbaar zijn voor hun organisatie.

Met ondernemende groet,

Mariken handtekening

Mariken van de Loo

pay-off

Reageer en discussieer

Voor een betere beleving en volledige werking plaatst deze website cookies op uw computer. Meer weten? Bekijk onze cookiepolicy.